โทนเนอร์เนื้อน้ำนม vs โทนเนอร์เนื้อน้ำ ผิวคุณชอบแบบไหนจริง ๆ

ดีเบตเล็ก ๆ อบอุ่นใน r/KoreanBeauty เจ้าของโพสต์เคยคิดว่าโทนเนอร์เนื้อน้ำก็พอ แต่พอเปลี่ยนมาใช้แบบน้ำนม อย่าง Laneige Cream Skin และ Celimax Dual Barrier ผิวแห้งก็สบายขึ้นมาก เลยถามทุกคนว่าชอบโทนเนอร์น้ำนมตัวไหน

คอมเมนต์ว่าอย่างไร

ตัวที่ถูกพูดถึงซ้ำ ๆ: เอสเซนส์แบริเออร์โพรไบโอติกข้าวดำของ Haruharu Wonder, TIRTIR Milk Skin Toner, I'm From Rice Toner, Tonymoly Mochi toner และสองตัวที่เจ้าของโพสต์พูดถึง
ทีม "ทำไมต้องเลือก" มีเยอะ เลเยอร์โดยใช้โทนเนอร์น้ำที่มีไฮยาลูรอนิกก่อนเพื่อเติมน้ำ แล้วตามด้วยแบบน้ำนมที่แทบจะเป็นมอยส์เจอไรเซอร์เหลว ๆ
ชอบหรือไม่ชอบชัดเจน หลายคนบอกว่าโทนเนอร์น้ำนมตัวดังทำให้สิวขึ้น และมีคนกลับไปใช้เนื้อน้ำเมื่อผิวแห้งน้อยลง
ข้อบ่นเชิงใช้งาน: บางสูตรแยกชั้นต้องเขย่าทุกครั้ง และโทนเนอร์เนื้อข้นเทแล้วเปลือง บางคนจึงเปลี่ยนไปใช้แบบสเปรย์หรือหัวปั๊ม
ภาพรวม: เนื้อน้ำนมเหมาะกับผิวแห้ง ตึง หรือขาดน้ำ ส่วนผิวธรรมดาหรือผิวผสมมักชอบแบบบางเบา โดยเฉพาะตอนอากาศร้อน

หมายเหตุจากโต๊ะข่าว: โทนเนอร์น้ำนมโดยพื้นฐานคืออิมัลชันเหลวมาก มีน้ำมันหรือไขมันเล็กน้อยกระจายอยู่ในน้ำ จึงทับซ้อนกับหน้าที่ของโลชั่นบางเบาหรือเอสเซนส์ สะดวกถ้าอยากลดขั้นตอน แต่ก็เป็นผู้ต้องสงสัยอันดับแรกถ้ามีสิวอุดตันเม็ดเล็ก ๆ ขึ้นหลังเริ่มใช้ ควรเพิ่มโทนเนอร์ใหม่ทีละตัว

น้ำนม น้ำ หรือทั้งคู่ ตอนนี้ขั้นตอนโทนเนอร์ของคุณใช้แบบไหน

กระทู้ต้นทาง: r/KoreanBeauty — มีใครชอบโทนเนอร์เนื้อน้ำนมมากกว่าเนื้อน้ำไหม

#โทนเนอร์น้ำนม #โทนเนอร์ #ผิวแห้ง #เลเยอร์